دیاستاز CAS 9000-92-4

دیاستازآنزیم هضم است که عمدتا توسط لوزالمعده و غدد بزاقی ترشح می شود ، اما بندرت در بافتهای دیگر نیز یافت می شود. آمیلاز برای اولین بار در دهه 1800 توصیف شد و به عنوان یکی از اولین آنزیم ها که در تاریخ مورد مطالعه قرار می گیرند ، در نظر گرفته می شود. در ابتدا به عنوان یک مایع هضم توهین آمیز نامیده می شد ، اما بعداً در اوایل قرن بیستم به آمیلاز تغییر نام یافت. عملکرد اصلی آمیلاز هیدرولیز پیوندهای گلیکوزیدی در مولکول های نشاسته ، تبدیل کربوهیدراتهای پیچیده به مونوساکاریدها است. آمیلازها عمدتاً به سه نوع طبقه بندی می شوند: - ، - و - آمیلازها به ترتیب در قسمت های مختلف مولکول های کربوهیدرات عمل می کنند.

دیاستازیک اصطلاح کلی برای آنزیم هایی است که نشاسته و گلیکوژن هیدرولیز می کنند. معمولاً هیدرولیز دوغاب نشاسته را روی پارچه ها از طریق آمیلاز کاتالیز می کند. با توجه به راندمان بالا و ویژگی آمیلاز ، میزان دلخواه مورد علاقه آنزیمی بسیار زیاد است ، تمایل سریع است ، آلودگی کمتر است و محصول نرم تر از روش های اسید و قلیایی است و به الیاف آسیب نمی رساند.

دیاستاز آماده سازی آنزیم است. این نوع بیشترین استفاده و مصرف در بین آماده سازی آنزیم است. این ماده به طور عمده برای بهبود خمیر در تولید نان (کاهش ویسکوزیته خمیر ، تسریع در روند تخمیر ، افزایش قند و کاهش پیری نان) استفاده می شود. پیش درمانی مواد اولیه غلات در مواد غذایی نوزاد و کودک نوپا (هیدرولیز نشاسته) از آن برای ساکاری سازی و تجزیه نشاسته غیرمجاز در تولید آبجو استفاده می شود. مایع سازی و ساککاری نشاسته در تولید ؛ Sacharification و تجزیه نشاسته غیرمجاز در صنعت الکل ؛ تجزیه نشاسته در پردازش آب و بهبود میزان تصفیه ؛ و همچنین فرآوری سبزیجات ، تولید شربت ، تولید مالتوز ، دکسترین پودر ، گلوکز و سایر فرآوری ها و تولید.