podophyllotoxin cas 518-28-5

پودوفیلوتوکسینبا مهار توبولین و جلوگیری از جمع شدن بسته های عروقی برای تشکیل دوک میتوزی کار می کند. این امر می تواند به طور موثری ویروس تبخال و میتوز را در دوره میانی سلول ها مهار کند و برای بیماری های سمی مقاربتی مورد استفاده قرار می گیرد.
از این ماده می توان برای درمان کاندیلوما آکوماتوم در دستگاه تناسلی مرد و ماده و قسمتهای اطراف استفاده کرد و می تواند تقسیم و تکثیر سلولهای اپیتلیال با تکثیر verrucous ناشی از عفونت پاپیلومویروس انسانی (HPV) را مهار کند ، به این ترتیب که آنها را به نکروز تبدیل کرده و از بین می رود ، بنابراین در درمان آندیلما آکومیداتوم نقش دارد.
مهار آن مونتاژ میکروتوبول ؛ ضد تومور
از نظر بالینی ،پودوفیلوتوکسینبرای لوسمی حاد مونوسیتیک و حاد میلومونوسیتیک حاد ، لوسمی میلوئید حاد ، لوسمی مزمن ائوزینوفیلیک ، سرطان ریه سلول کوچک ، لنفوم غیر هوچکین ، سرطان بیضه و غیره استفاده می شود.

کینگ و سالیوان دریافتند که مکانیسم مهار رشد سلول در سطح مولکولی همان کلشیسین است ، با جلوگیری از تشکیل دوک نخ ریسی ، بنابراین تقسیم سلول ها در حین استعاره میتوز و چگالش کروموزوم را مسدود می کند. بعداً مشخص شد که در سطح درون سلولی ،پودوفیلوتوکسینبا مهار توبولین برای جلوگیری از جمع شدن بسته های عروقی به شکل دوک میتوزی عمل می کند. با این حال ، اتوپوزید و تنیپوزید بر تجمع بسته های عروقی حتی در غلظت های بالا تأثیر نمی گذارد ، که دقیقاً برعکس مکانیسم این محصول است.
Loike و دیگران بر این باورند که مولکول های بزرگ گلوکوزید در مولکول های اتوپوزید و تنیپوزید بر فعالیت مهاری آنها بر روی بسته های عروقی تأثیر می گذارد و از طریق مکانیسم های دیگر تکثیر سلولی را مهار می کنند. بنابراین ،پودوفیلوتوکسینگمانه زنی می شود که هر دوی آنها می توانند تکثیر سلولی را در مرحله اواخر یا اوایل میتوز مهار کنند ، و DNA تک رشته ای که با تشکیل یک مجموعه با داروها شکسته می شود ، می تواند در سلولهای سرطانی دهانه رحم انسان تشخیص داده شود. در ادامه آزمایشات آزمایشگاهی نشان داد که VP {1} فقط با DNA در یک موقعیت خاص در تعامل است تا باعث شکستگی DNA تک رشته ای شود.

از طریق آزمایش های فوق ،پودوفیلوتوکسینتأیید شده است که یک نوکلئاز در عدم موفقیت و شکستگی DNA ناشی از مواد مخدر نقش دارد. مطالعات دیگر همچنین نشان داده اند که VP {1}} می تواند مجتمع های کووالانسی را با پروتئاز تشکیل دهد و منجر به عدم موفقیت DNA و شکستگی شود. بر اساس این واقعیت که توپوایزومراز می تواند به صورت ناپایدار DNA کاتالیز کند ، گمانه زنی می شود که مربوط به شکستگی DNA است و مشخص می شود که برخی از داروهای ضد تومور می توانند فعالیت TOPII را مهار کنند. از آنجا که DNA توپوایزومراز (TOPII) یک آنزیم بیولوژیکی است که به طور گسترده در ارگانیسم ها وجود دارد ، می تواند تغییرات پویا ساختار مکانی اسیدهای نوکلئیک را تنظیم کرده و عملکردهای فیزیولوژیکی اسیدهای نوکلئیک را کنترل کند. عملکرد آن شامل تمام جنبه های متابولیسم اسید نوکلئیک ، از جمله تکثیر DNA و رونویسی ، جداسازی کروموزوم ، غلظت ساختار کروموزوم و بیان ژن است.
توپوایزومراز به طور عمده شامل دو نوع است: TOPI و TOPII ، که دارای برخی از کارکردهای یکسان و همپوشانی هستند ، بنابراین به عملکردهای مکمل می رسند ، اما همچنین تفاوت های مهمی دارند. Topi شکافی است که یک رشته را بر روی یک رشته DNA DNA می شکند ، به طوری که یک رشته دیگر می تواند از این فاصله عبور کند. بنابراین ، TOPI می تواند وضعیتی را تغییر دهد که DNA فوق العاده مدرن یا غیرعادی است.

Sinha مکانیسم عمل رادیکال آزاد VP -16 را از طریق تحقیقات مرتبط ارائه داد. بعداً ، تعداد زیادی از نتایج تجربی نیز از این دیدگاه پشتیبانی کردند ، وپودوفیلوتوکسیناعتقاد بر این بود که حلقه دی متیوکسیفنول (حلقه E) در متابولیت های دارویی که توسط متابولیسم فعال شده اند ، مجتمع های شیمیایی با DNA را برای غیرفعال کردن DNA ایجاد می کنند. همچنین مشخص شد که 3 '، 4- مشتقات کاتکول اتوپوزید می توانند در حضور سیتوکروم P {3}} تشکیل شوند و می توانند در حضور اکسیژن یا پراکسید بیشتر به 3' ، مشتقات کاتکول 4 '، اکسیده شوند. مشتقات Catechol و Catechol می توانند با تشکیل رادیکال های آزاد یا به شکل quinones ، که به عنوان مکانیسم فعال محسوب می شود ، با DNA تیموس گوساله به شدت پیوند برقرار کنند. بنابراین ، درک مکانیسم عملکرد این محصول و مشتقات آن می تواند بهتر انتخاب و سنتز داروهای جدید را برای بهبود فعالیت و کاهش عوارض سمی و جانبی راهنمایی کند.