کورتاژن

کاربرد کورتاژن

کورتاژن تنها به عنوان یک ماده تحقیقاتی آزمایشگاهی برای پروژه های مختلف تحقیقاتی پایه استفاده می شود. کاربردهای اصلی آن در آزمایشات شامل سلول ها و مدل های مرتبط با سیستم عصبی متمرکز شده است. معمولاً برای کشف مکانیسم های مربوط به فعالیت سلول های عصبی، شکل پذیری سیناپسی و رشد رشته های عصبی استفاده می شود. همچنین می‌توان از آن برای ساختن سیستم‌های تحقیقاتی مرتبط با تعادل متابولیک اکسیداتیو سلولی و تنظیم سیگنال‌دهی سلولی استفاده کرد. بر اساس خواص تنظیمی آن بر ساختار کروماتین و الگوهای بیان ژن، این ماده به طور گسترده در اکتشافات آکادمیک اپی ژنتیک سلولی و جهت تغییرات زمانی سلولی استفاده می شود و همچنین می تواند در تحقیقات بر روی تعاملات سیگنالینگ سلول های ایمنی مورد استفاده قرار گیرد.

اولین تحقیقات روی کورتاژن توسط تیمی در موسسه تنظیم زیستی و پیری شناسی روسیه انجام شد و تمام یافته های تحقیقاتی کنونی بر روی آزمایشات سلولی آزمایشگاهی و ارگانیسم های مدل متمرکز شده است. تحقیقات اولیه در سطح رونوشت تکمیل شده است و تأیید می کند که می تواند به طور جهت سطوح بیان صدها ژن را تغییر دهد و ویژگی های تنظیمی منحصر به فردی را متمایز از پپتیدهای کوتاه مشابه مانند Epitalon تشکیل دهد. با این حال، از نظر عینی، تحقیقات موجود دارای محدودیت‌های قابل‌توجهی است: بیشتر نشریات از یک سیستم تحقیقاتی می‌آیند، موارد کمی از تکرار مستقل و اعتبارسنجی توسط سایر مؤسسات تحقیقاتی در سراسر جهان وجود دارد، و زنجیره کامل عمل مسیرهای مرتبط هنوز به طور کامل روشن نشده است. به طور کلی، کورتاژن یک ماده تحقیقاتی در مرحله اکتشاف اولیه است که ارزش بیشتر آن در تحقیقات مربوط به زیست شناسی اپی ژنتیک و سلولی عصبی{3}} منعکس شده است. پیش از ایجاد یک سیستم نرم افزار استاندارد، هنوز اعتبار آزمایشی گسترده و مستمر لازم است.