برونشوژن

بر اساس نظریه تنظیم بیولوژیکی روسی، مکانیسم اصلی آن بر روی بافت ریه{0}}تنظیم هدفمند تمرکز دارد. در حال حاضر، همه داده ها از مطالعات آزمایشگاهی هستند، فاقد اعتبار مستقل غربی:

تنظیم بیان ژن: به غشاهای سلولی و هسته ای نفوذ می کند، به DNA بافت برونش متصل می شود، بیان ژن های مربوط به عملکرد تنفسی را تنظیم می کند و ساختار DNA را تثبیت می کند (آزمایش ها نشان می دهند که می تواند دمای ذوب DNA را تقریباً 3.1 درجه افزایش دهد).

پشتیبانی از ترمیم اپیتلیال: بازسازی مخاط برونش را تقویت می کند و آسیب اپیتلیال تنفسی را به ویژه در بافت های پیر ترمیم می کند.

تنظیم سیستم ایمنی موضعی: پروفایل سیتوکین مخاط تنفسی را تنظیم می کند، دفاع ایمنی موضعی را تقویت می کند و سطح فاکتورهای التهابی را کاهش می دهد.

بافت-هدف‌گیری خاص: توالی پپتیدی کوتاه دارای ویژگی‌های هدف‌گیری بافتی-، تمرکز بر روی بافت برونش و ریه، کاهش اثرات غیر اختصاصی- بر سایر اندام‌ها است.