تاثیر اکسی توسین بر عشق چیست؟

رها کردناکسی توسینمی تواند رابطه جنسی افراد را عاشقانه تر کند. اوه، این فقط یک احساس جنسی نیست. یک مطالعه علوم اعصاب نشان داد که عشق رمانتیک مناطق خاصی از مغز را تحریک می کند تا هورمون هایی به نام "هورمون های هیپوفیز خلفی" مانند اکسی توسین ترشح کنند.

1. اکسی توسین چیست؟

اکسی توسین محصولی است که می تواند انقباض عضلات صاف رحم را تحریک کرده و باعث اتساع دهانه رحم شود. در عین حال، این محصول را می توان برای زایمان القایی، زایمان القایی و خونریزی رحمی ناشی از آتونی رحم یا انقباض ضعیف پس از زایمان و سقط نیز استفاده کرد. علاوه بر این، اکسی توسین همچنین می تواند در آزمایش تحریک اکسی توسین برای آزمایش عملکرد ذخیره جفت استفاده شود و می تواند باعث دفع شیر شود.

2. چرا متخصصان مغز و اعصاب از هورمون عشق به عنوان اکسی توسین یاد می کنند؟

ثابت شده است که عاشق شدن با آزاد شدن مواد شیمیایی کلیدی مغز از مناطق خاصی از مغز مطابقت دارد. یک متخصص معتقد است که اکسی توسین (اکسی توسین) که در اعماق مغز از این ناحیه چند عملکردی به اندازه بادام ترشح می‌شود، هورمون خاصی است که ارتباط را تقویت می‌کند. او گفت: "در هنگام زایمان، شیردهی، ارگاسم و هنگامی که سلول های هیپوتالاموس یکدیگر را در آغوش می گیرند، در غده هیپوفیز آزاد می شود و برای استفاده در آینده ذخیره می شود.
طبق گفته انجمن روانشناسی آمریکا، سطح هورمون اغلب در هنگام استرس و تجربه پیوند اجتماعی بالاتر است.

3. اکسی توسین از دوستی به عشق عمیق به دیگران و سپس به اشتیاق جنسی بیدار می شود.

تحقیقات نشان داده است که همه اشکال عشق در مغز یکسان ظاهر نمی شوند و انواع مختلف عشق مانند عشق عاشقانه، پیوندهای والدین یا روابط دوست به دوست، مزایای متفاوتی دارند.
اگرچه همه این احساسات تا حدودی شامل همان مواد شیمیایی مغز هستند، اما همه آنها از یک سلول عصبی یا سلول عصبی در مغز نمی آیند. یک تیم تحقیقاتی دریافته است که عشق عاشقانه از سلول های بزرگ یا نورون های بزرگتر در هیپوتالاموس ناشی می شود، در حالی که دیگران اشکال عشق، مانند احساسات تجربه شده نسبت به شما، از سلول های منفرد یا نورون های کوچکتر می آیند.
طبق گزارشی در مجله نورون، تحقیقات آنها دلیل دیگری را نشان می دهد که چرا عشق رمانتیک بر حواس شما غلبه می کند.
دکترای تیم تحقیقاتی گفت که فقط اندازه نیست که مهم است. عاشق شدن باعث آزاد شدن 60000 تا 85000 مولکول اکسی توسین در نورون های سلولی بزرگ می شود. این بسیار بیشتر از نورون های کوچکتر است که 7000 تا 10000 مولکول آزاد می کنند.

هنگامی که اکسی توسین از سلول های عصبی سلولی بزرگ خارج می شود (سلول های عاشقانه اکسی توسین)، وارد جریان خون و مایع مغزی نخاعی در گردش می شود که مغز را حمام می کند. هر جا که با سلول‌های دارای گیرنده‌های اکسی توسین - غدد فوق کلیوی، رحم، سینه‌ها و مغز مواجه می‌شود، به این گیرنده‌ها متصل شده و فعال می‌شود. پاسخ گیرنده بر حسب اندام متفاوت است، اما شامل شیردهی، مهار پاسخ استرس، و احساس عشق، از جمله دلبستگی و لذت است.

در مطالعه‌ای که در سال 2001 در مجله Physiological Review منتشر شد، مشاهده شد که موش‌ها پس از تزریق اکسی توسین به مایع مغزی نخاعی خود به‌طور خود به خود نعوظ می‌کنند. مردان در هنگام انزال مواد شیمیایی مغز از جمله اکسی توسین ترشح می کنند.

ویژگی های رابطه جالب اکسی توسین چیست؟

اکسی توسین می تواند به افراد کمک کند تا تمرکز کنند و وقتی مردی یک معشوق زیبا و صمیمی پیدا می کند یا یک زن یک مرد خوش تیپ و قابل اعتماد پیدا می کند، می تواند وابستگی اجتماعی را تقویت کند. یک تیم تحقیقاتی اسکن‌های مغزی انجام دادند و دریافتند که وقتی افراد عکس‌ها را می‌بینند، بخش‌های خاصی از مغز اکسیژن بیشتری دریافت می‌کنند - یک پروکسی برای جریان خون و فعالیت مغز. پس از تماس با مادر، سطح اکسی توسین کودک بیولوژیکی افزایش می یابد. در همین شرایط، سطوح اکسی توسین در کودکان غیر بیولوژیکی به فرزندخواندگی ثابت باقی می‌ماند، و این نشان می‌دهد که مبنای فیزیولوژیکی وجود دارد که چرا برخی از کودکان به سختی می‌توانند یک رابطه خویشاوندی قوی با مادران خوانده‌شان برقرار کنند.

این بدان معنا نیست که افراد به راحتی می توانند اکسی توسین را تکمیل کنند.

اما باید درک کنیم که اکسی توسین کور مضرات قابل توجهی دارد، استفاده روتین از این محصول به طور کلی ضرری ندارد، اما اگر بیش از حد از آن استفاده شود، ممکن است باعث سفتی عضلات رحم و حتی خفگی جنین، پارگی رحم، فشار خون شود. رها کردن و غیره همچنین ممکن است احتباس آب و هیپوناترمی به دلیل اثر ضد ادراری رخ دهد. همچنین در مغز و اعصاب مشخص شده است که این محصول دارای عوارض جانبی پارانوئید نیز می باشد.