سیتیکولین یک ماده شیمیایی مغز است که به طور طبیعی در بدن وجود دارد. به عنوان یک دارو، از طریق خوراکی به عنوان مکمل یا به صورت تزریق در ورید (به صورت IV)، یا به عنوان تزریق به عضله مصرف می شود.
در ژاپن و اروپا، سیتیکولین در ابتدا به عنوان یک داروی تجویزی برای کمک به بهبود حافظه، تفکر و عملکرد مغز در افرادی که در حال بهبودی از سکته مغزی بودند استفاده می شد. این در درجه اول به عنوان یک مکمل غذایی در ایالات متحده استفاده می شود
چگونه کار می کند؟
به نظر می رسد سیتیکولین یک ماده شیمیایی مغز به نام فسفاتیدیل کولین را افزایش می دهد. این ماده شیمیایی مغز برای عملکرد مغز مهم است. سیتیکولین همچنین ممکن است مقدار سایر مواد شیمیایی که پیام‌ها را به مغز ارسال می‌کنند را افزایش دهد.
موارد استفاده و اثربخشی؟
احتمالا برای
کاهش حافظه و مهارت های تفکر معمولاً با افزایش سن اتفاق می افتد. به نظر می رسد مصرف سیتیکولین به کاهش حافظه در افراد 50 تا 85 ساله کمک می کند.
گروهی از اختلالات چشمی که می تواند منجر به کاهش بینایی (آب سیاه) شود. مصرف سیتیکولین از راه خوراکی، به صورت تزریق یا قطره چشمی ممکن است بینایی را در برخی از افراد مبتلا به گلوکوم بهبود بخشد.
شواهد ناکافی برای
بیماری آلزایمر. برخی شواهد نشان می دهد که مصرف سیتیکولین خوراکی ممکن است یادگیری، حافظه و توانایی پردازش اطلاعات را در افراد مبتلا به بیماری آلزایمر خفیف تا متوسط بهبود بخشد.
تنبلی چشم (تنبلی چشم). تحقیقات اولیه نشان می دهد که تزریق سیتیکولین به صورت تزریقی به مدت 15 روز، یا مصرف خوراکی آن تا 1 سال، ممکن است بینایی را در افراد مبتلا به تنبلی چشم بهبود بخشد.
اختلال دو قطبی. تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف سیتیکولین باعث بهبود افسردگی یا علائم شیدایی در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی و اعتیاد به کوکائین نمی شود.
مشکلات طولانی مدت جریان خون در مغز (بیماری های عروقی مغز). شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد مصرف سیتیکولین از راه خوراکی یا تزریق سیتیکولین به ورید یا ماهیچه ممکن است حافظه و رفتار بیماران مبتلا به بیماری‌های عروق مغزی طولانی‌مدت مانند سکته را بهبود بخشد.
اختلال مصرف کوکائین تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف سیتیکولین ممکن است مصرف کوکائین را در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی و اختلال مصرف کوکائین کاهش دهد.
حالت روانی که در آن فرد گیج شده و قادر به تفکر واضح نیست. تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف سیتیکولین قبل و بعد از جراحی باعث کاهش گیجی یا بهبود تفکر در افراد مسن نمی شود.
افسردگی. شواهدی وجود دارد که مصرف خوراکی سیتیکولین همراه با یک داروی ضد افسردگی به نام سیتالوپرام ممکن است به درمان افسردگی بهتر از سیتالوپرام به تنهایی کمک کند.
خونریزی داخل جمجمه (خونریزی داخل جمجمه). تحقیقات اولیه نشان می دهد که سیتیکولین می تواند قدرت را در افرادی که در حال بهبودی پس از خونریزی در مغز هستند، افزایش دهد.
از دست دادن بینایی به دلیل انسداد عصب بینایی (نوروپاتی ایسکمیک بینایی). تحقیقات اولیه نشان می دهد که مصرف سیتیکولین خوراکی به مدت 60 روز ممکن است بینایی را در افراد مبتلا به نوروپاتی ایسکمیک بینایی بهبود بخشد.
آسیب به مغز، ستون فقرات یا اعصاب (تروما عصبی). مشخص نیست که آیا سیتیکولین می تواند شانس مرگ را کاهش دهد یا حافظه، یادگیری و صحبت کردن را در افرادی که دچار آسیب مغزی می شوند بهبود بخشد. برخی تحقیقات اولیه نشان می دهد که ممکن است مفید باشد، در حالی که تحقیقات دیگر نشان می دهد که اینطور نیست.
بیماری پارکینسون. برخی تحقیقات نشان می دهد که تزریق سیتیکولین به صورت تزریقی یا مصرف خوراکی آن همراه با درمان معمول ممکن است برخی از علائم بیماری پارکینسون را بهبود بخشد، اما لرزش (لرزش) را ندارد.
روان‌گسیختگی. برخی تحقیقات اولیه نشان می دهد که افزودن سیتیکولین به درمان دارویی استاندارد می تواند علائم منفی را در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی بهبود بخشد. این علائم شامل مشکل در بیان احساسات، ابراز علاقه به دیگران، احساس لذت و غیره است. اما مصرف سیتیکولین ممکن است به علائم مثبتی مانند توهم و پارانویا کمک نکند. سایر تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که سیتیکولین به نظر نمی‌رسد در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، راه‌اندازی حسی را بهبود بخشد. دروازه حسی توانایی جلوگیری از صداهای تکراری است که مهم نیستند و برخی از افراد مبتلا به اسکیزوفرنی در انجام این کار مشکل دارند.
سکته. برخی تحقیقات نشان می دهد که بیماران سکته مغزی که سیتیکولین را به صورت خوراکی یا وریدی در عرض 24 ساعت پس از ابتلا به نوعی سکته مغزی که ناشی از لخته شدن خون است (سکته مغزی ایسکمیک) مصرف می کنند، ممکن است در عرض 3 ماه بهبودی کامل پیدا کنند. اما همه تحقیقات موافق نیستند. سیتیکولین ممکن است در افرادی که نمی توانند دارویی به نام rtPA دریافت کنند، بهترین کار را دارد.
زوال عقل به دلیل کاهش جریان خون به مغز (زوال عقل عروقی) ایجاد می شود. تحقیقات اولیه نشان می دهد که سیتیکولین به درمان علائم زوال عقل عروقی کمک نمی کند.
اختلال کمبود توجه بیش فعال (ADHD).
مشکلات بینایی در افراد مبتلا به دیابت (رتینوپاتی دیابتی).
سایر شرایط.
شواهد بیشتری برای ارزیابی اثربخشی سیتیکولین برای این موارد مورد نیاز است.
اثرات جانبی
در صورت مصرف خوراکی: سیتیکولین در صورت مصرف خوراکی تا 90 روز احتمالاً ایمن است. اکثر افرادی که سیتیکولین خوراکی مصرف می کنند عوارض جانبی را تجربه نمی کنند. اما برخی از افراد ممکن است عوارضی مانند مشکلات خواب (بی خوابی)، سردرد، یبوست، اسهال، حالت تهوع، درد معده، تاری دید، درد قفسه سینه و غیره داشته باشند. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن اینکه آیا مصرف طولانی مدت سیتیکولین خوراکی بی خطر است یا عوارض جانبی آن ممکن است وجود نداشته باشد.
هنگامی که توسط IV داده می شود: سیتیکولین احتمالاً ایمن است که توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی داده شود. اکثر افرادی که سیتیکولین از طریق IV تجویز می شوند، عوارض جانبی مشکل زا را تجربه نمی کنند.
هنگامی که به عنوان واکسن تزریق می شود: سیتیکولین در صورت تزریق توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی احتمالاً ایمن است. اکثر افرادی که سیتیکولین به عنوان واکسن تزریق می کنند، عوارض جانبی مشکل زا را تجربه نمی کنند.
احتیاطات و هشدارهای ویژه
بارداری و شیردهی: اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطلاع از بی خطر بودن سیتیکولین در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. در قسمت ایمن بمانید و از استفاده خودداری کنید.
کودکان: سیتیکولین در صورت مصرف خوراکی تا 1 سال در کودکان تا 13 سال احتمالاً ایمن است.
فعل و انفعالات؟
ما در حال حاضر هیچ اطلاعاتی برای تعاملات CITICOLINE نداریم.
دوز
دوزهای زیر در تحقیقات علمی مورد مطالعه قرار گرفته است:
با دهان:
برای کاهش حافظه و مهارت های تفکر که به طور معمول با افزایش سن رخ می دهد: 1000-2000 میلی گرم سیتیکولین در روز.
برای گروهی از اختلالات چشمی که می تواند منجر به کاهش بینایی (آب سیاه) شود: 500-1600 میلی گرم در روز.
از طریق تزریق:
برای کاهش حافظه و مهارت های تفکر که به طور معمول با افزایش سن رخ می دهد: ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی سیتیکولین را به عنوان تزریق در ورید (به صورت IV) تجویز می کنند.
برای گروهی از اختلالات چشمی که می تواند منجر به از دست دادن بینایی (آب سیاه) شود: ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی سیتیکولین را به عنوان یک شات به عضله تزریق می کنند.
به عنوان یک قطره چشم:
برای گروهی از اختلالات چشمی که می تواند منجر به کاهش بینایی شود (آب سیاه):: سیتیکولین 2 درصد قطره چشمی، 3 قطره در روز تا 3 سال.