انواع داروهای تقویت کننده شناختی چه هستند

Jun 03, 2022

پیام بگذارید

آلزايمر چيه؟

بیماری آلزایمر که با نام آلزایمر نیز شناخته می شود، ناشی از پیری و تخریب نورون ها در قشر مغز است. اولین علامت بیمار از دست دادن حافظه است. این بخش از حافظه عمدتاً حافظه اخیر است. فراموش کردن آنچه صبح ها می خوردید یا کاری که فقط می خواستید انجام دهید آسان است، اما حافظه درازمدت مانند چیزهایی در جوانی بسیار روشن خواهد بود. دوم اینکه ممکن است ناهنجاری های رفتاری مانند اضطراب، افسردگی، حساسیت، پارانویا و اغلب به دنبال چیزها وجود داشته باشد. برخی از بیماران پس از بیرون رفتن نمی توانند خانه خود را پیدا کنند و سپس متوجه می شوند که بیماری وجود دارد.

بیماران مبتلا به آلزایمر آتروفی تمام قشر مغزی را خواهند داشت. پس از آتروفی شدید مغز، علائم ذهنی خواهند داشت که می تواند با توهم و از دست دادن توانایی مراقبت از خود مربوطه همراه باشد. بنابراین این نوع بیماری فرایندی از پیشرفت آهسته است. در حال حاضر مطالعات و داروهای زیادی مورد استفاده قرار می گیرند، اما نمی توانند از پیشرفت بیماری جلوگیری کنند، و تنها می توانند سعی کنند پیشرفت را به تأخیر بیندازند. بنابراین تشخیص زودهنگام و درمان زودهنگام بسیار مهم است.


در حال حاضر دو دسته اصلی از داروها وجود دارند که می توانند عملکرد شناختی را بهبود بخشند:

1. در میان مهارکننده های استیل کولین استراز، دونپزیل، ریواس تیگمین و هوپرزین A معمولا در حال حاضر استفاده می شود. آن ها عمدتاً می توانند سطح استیل کولین در مغز را افزایش دهند و با مهار هیدرولیز استیل کولین توسط کولین استراز نقش داشته باشند. هنگامی که سطح استیل کولین افزایش می یابد، می تواند انتقال برات را تقویت کند و شناخت را بهبود بخشد.

۲- آنتاگونیست های گیرنده آسپارتات N-متیل-D عمدتاً توسط ممانتین نشان داده می شوند. این دارو می تواند فعالیت گلوتامات را تنظیم کند و برای بیماران مبتلا به آلزایمر متوسط تا شدید مناسب است.

3. گاهی اوقات فعال کننده های متابولیک مغز نیز می تواند مورد استفاده قرار گیرد, مانند اکسی راکتام, آنیراکتام, پیراستام, و غیره. با این حال، اثربخشی این دارو هنوز نامشخص است و تنها زمانی مورد استفاده قرار می گیرد که درمان دارویی دیگری وجود ندارد.

علاوه بر محصولات فوق که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرند، می توان از موارد زیر برای مرجع استفاده کرد.

سوم آنتاگونیست کلسیم، نیمودیدین، و فلوناریزین است.

دسته چهارم عامل فعال کننده مجدد سوخت و ساز مغز است. این است که عمدتا مشتقات ergot و یا ویتامین ها.

رده پنجم آنتی اکسیدان ها هستند که عمدتاً نشان دهنده داروی Slejilan هستند.

رده ششم داروهای ضد هیپوکسی است که عمدتاً جذب و بهره برداری از گلوکز در بافت مغز را بهبود می بخشد، سوخت و ساز هوازی را ترمیم می کند و تأمین انرژی سلول های مغزی مانند لاموتریزین را افزایش می دهد.

همچنین نوروپپتیدهایی مانند Cerebrolysin یا دیگران مانند Cytidine Diphosphate کولین، عصاره جینکو بیلوبا، و مانند آن وجود دارد.

طرح فوق فقط برای مرجع است. لطفا از داروهای خاص تحت راهنمایی یک پزشک حرفه ای در ترکیب با وضعیت خودتان استفاده کنید.


COLURACETAM یک نوع داروی اطلاعاتی است. دارو چه ویژگی هایی دارد؟

COLURACETAM (MKC-231) یک داروی racetam است، که گفته می شود یک داروی افزایش شناختی است. هنگامی که فعالیت کولینرژیک دچار اختلال می شود، می تواند کولین را به نورون ها بخرد. با این حال، هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد اثر ترویج هوش ذاتی وجود دارد.

BCI-540 به نظر می رسد به تعامل با یک فرایند به نام جذب کولین با میل بالا (HACU) ، که گام محدود کننده نرخ در جذب کولین به سلول های عصبی برای سنتز استیل کولین انتقال دهنده عصبی است. افزایش نرخ HACU به نظر می رسد برای افزایش فعالیت نورون کولینرژیک, بنابراین آن را یک هدف ایده آل برای افزایش شناختی است.

مداخله در موش ها (در حال حاضر هیچ مدرک انسانی وجود ندارد) از استفاده از دوزیهای بسیار پایین BCI-540 برای محافظت از HACU حمایت می کند، در غیر این صورت HACU با استفاده از داروهای تحقیقاتی شناخته شده برای آسیب به HACU آسیب خواهد دید.

MKC-231 یک داروی مصنوعی از خانواده racetam است که هدف آن حمایت از عملکرد کولینرژیک به ویژه در درمان آلزایمر است.

با توجه به ارزیابی پیچ و خم آب، MKC-231 می تواند نقص یادگیری دیده شده توسط مهارکننده های جذب کولین را کاهش دهد و فعالیت در موش ها را در دوز 1-10mg/kg نشان دهد. در مطالعات دیگر، اثر 300-3000mcg MKC-231 پس از یک اداره واحد تشخیص داده نشد. اگرچه MKC-231 قابل تشخیص در مغز وجود نداشت، اما سود شناختی مدل مطالعه (درمان AF64A) توسط دو روز در 1-3mg/kg MKC-231 پس از قطع مکمل تمدید شد.

Coluracetam به نظر می رسد قادر به حفظ عملکرد کولینرژیک و یا عادی اختلال عملکرد کولینرژیک در مورد ناکافی شیمیایی آسیب دیده HACU.